اما همانگونه كه معمول قرآن است ، اين مقدمات را كه از لابلاى بحثهاى آينده روشن مىشود حذف كرده وارد اصل سخن مىگردد ، در اينجا به ترسيم اين صحنه سرنوشتساز پرداخته مىگويد : « موسى رو به سوى ساحران كرد و گفت : آنچه را مىخواهيد بيفكنيد بيفكنيد و هر چه داريد به ميدان آوريد » ( * ( قالَ لَهُمْ مُوسى أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ ) * ) . از آيه 115 سوره اعراف استفاده مىشود اين سخن را موسى هنگامى گفت كه ساحران به او گفتند آيا تو پيش قدم مىشوى و مىافكنى يا ما ؟ ! . اين پيشنهاد موسى ع كه از اطمينان خاطر او به پيروزى سرچشمه مىگرفت و دليل خونسردى او در برابر انبوه عظيم دشمنان و حاميان سرسخت فرعون بود ، نخستين ضربه را بر پيكر ساحران وارد ساخت و نشان داد كه موسى از آرامش روانى خاصى بهره مند است و به جاى ديگرى دل بسته و پشتگرم است . ساحران كه غرق غرور و نخوت بودند و حد اكثر توان خود را به كار گرفته و به پيروزى خود اميدوار بودند « طنابها و عصاهاى خود را افكندند و گفتند : به عزت فرعون ما قطعا پيروزيم « ! ( * ( فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ ) * ) ( 1 ) . آرى آنها همانند همه متملقان چاپلوس با نام فرعون شروع كردند و تكيه بر قدرت پوشالى او نمودند . در اين هنگام چنان كه قرآن در جايى ديگر بيان كرده ، عصاها و طنابهاى مخصوص به صورت مارهاى كوچك و بزرگ به حركت در آمدند ( سوره طه آيه 66 ) ، آنها مخصوصا بخشى از وسائل سحر خود را از عصاها انتخاب كرده بودند

--> ( 1 ) « حبال » جمع « حبل » ( بر وزن طبل ) به معنى طناب است ، و « عصى » جمع « عصا » مىباشد .